Israëls onduidelijke verkiezing: Netanyahu en Eisenkot beiden claimen overwinning

Israël hield zijn eerste parlementsverkiezing sinds de aanslagen van 7 oktober 2023 die tot de oorlog in Gaza leidden. De kiezers brachten hun stem uit in recordaantallen voor wat werd omschreven als een beslissende verkiezing om te bepalen of premier Benjamin Netanyahu aan het bewind zou blijven of zou worden vervangen door oppositieleider Eisenkot. Exitpolls duidden op een patstelling, waarbij zowel Netanyahu's blok van rechtse, extreemrechtse en ultraorthodoxe partijen als Eisenkots kamp overwinning claimden ondanks voorlopige aanwijzingen dat geen van beiden een absolute meerderheid zou behalen.

Volgens gedeeltelijke resultaten met bijna 86 procent van de stemmen geteld woensdag, werden Netanyahu's blok geprojecteerd op 53 zetels in de 120-zetelige Knesset, vergeleken met 48 voor de oppositie. Netanyahu leek voorlopig premier te blijven ondanks het verlies van de parlementaire meerderheid van zijn blok. JPMorgan had voorspeld dat de shekel maximaal 3 procent zou kunnen fluctueren afhankelijk van het definitieve verkiezingsresultaat, wat de gevoeligheid van de markt voor de uitslag weerspiegelt.

Oppositieleiders stellden dat het resultaat een nederlaag voor de regering betekende, ook al leken de exitpoll-cijfers smaller dan sommige voorverkiezingsprognoses. Eisenkot, die de Yashar-partij leidt, kwam naar voren als de centrale oppositiefiguur tegen Netanyahu. Beide kampen stonden voor een onzekere weg naar regeringsvorming nu de definitieve uitslag nog onduidelijk was.

Sommige Israëlische kolonisten uitten verlangen naar leiderschap buiten Netanyahu. In Kiryat Arba voelden kiezers die zich tot extreemrechtse kandidaat Itamar Ben Gvir aangetrokken voelden dat Netanyahu niet voldoende sterke maatregelen had genomen. Netanyahu's Likud-partij beschuldigde Arabische partijen ervan de verkiezing te hebben gestolen na voorlopige resultaten die aantoonden dat zij een kingmaker-rol konden spelen bij regeringsvorming.

Terwijl de stemmen werden geteld, uitten Israëlische kiezers gemengde gevoelens. Sommigen in Tel Aviv meldden hoop terwijl anderen wanhoop uitten over de verkiezingsuitslag en Israëls politieke richting. Netanyahu en andere rechtse figuren deden provocatieve uitspraken gericht op Arabische kiezers terwijl de twee rivaliserende politieke kampen voor hun onzekere weg naar macht stonden.

Het onduidelijke resultaat liet Netanyahu en Eisenkot concurrerende aanspraken op leiderschap van Israël maken, terwijl geen van beide kampen een duidelijk pad leek te hebben om de parlementaire meerderheid die nodig was voor regeringsvorming veilig te stellen. De formatie van een nieuwe regering bleef uitdagend en onzeker terwijl de definitieve stemmingen doorgingen.